القارعة : مصيبت و نيز به معناى قيامت مىآيد . طوبى : خير و خوشبختى . الحوبة : گناه . ساختار ادبى انه عدل : ضمير به قضاوقدر بازمىگردد . كلما : ظرف و محلا منصوب است . « ما » از نوع مصدرى و ظرف است . « ما » جمله بعد از خود را به مصدر تاويل مىبرد و اين مصدر به‌واسطه اضافه شدن به « كل » مجرور مىگردد . عونا : اسم « ان » است . علمه : مفعول « مستحفظين » است . نهج السبيل : منصوب به نزع خافض است . شرح و تفسير ( و أشهد أنّه عدل ) هر رخدادى در اثر تدبير و حكمتى صورت مىگيرد . خداوند مىفرمايد : « اين [ سخن ] بجز پندى براى عالميان نيست . براى هر يك از شما كه خواهد به راه راست رود و تا خدا پروردگار جهانها نخواهد [ شما نيز ] نخواهيد خواست . » « 1 » تدبير خداوند همواره عادلانه است و هيچ گونه احتمال ستمكارى به او نمىرود . امام عليه السّلام براى تاكيد بر اين امر از صيغه

--> ( 1 ) . إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ * لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ * وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ تكوير / 81 : 27 - 29 .